Go Social with Facebook Close

Our Social Reader lets you keep track of your favorite Gujarat Samachar content (text, photos & videos) on your Facebook Timeline, and discover new content with friends.

Gujarat Samachar

Facebook

Go Social with Facebook Close

Our Social Reader lets you keep track of your favorite Gujarat Samachar content (text, photos & videos) on your Facebook Timeline, and discover new content with friends.

Gujarat Samachar

Facebook

Enable Social Reading
No, Thanks

વાચકની કલમે

જિંદગી
સુખ - દુ:ખની  રમત છે જિંદગી
પલભરની ગમ્મત છે  જિંદગી
મુક્ત મનની  બહાર  છે જિંદગી
ભાવુક  હૈયાનો  હાટ  છે જિંદગી
માનવને  પડકાર છે જિંદગી
તડકા- છાયાનો સંચાર છે જિંદગી
ફોગટ  જો ગુમાવાય છે જિંદગી
પાછળથી  પસ્તાય  છે જિંદગી
'લઘુગોવિંદ'  શરમાળ છે જિંદગી
પ્રેમમાં  પડે તો નખરાળ છે જિંદગી
-  લઘુગોવિંદ

ગઝલ
મનુષ્ય રૃપી  આ  જીવનમાં,
ઈચ્છાઓ  વળગી  પડી કોઈ
પાર વગરની.
લડવા  મુક્યો  સંસારમાં,
જ્યાં તલવાર મળી મને
ધાર વગરની
પ્રેમ  પ્રકૃતિ પાસેથી શીખ્યો
સંસારની જિંદગી તો સાવ
સાર વગરની
કહે  છે લોકો  દુનિયા  ગોળ છે,
'સૂરજ' ને તો લાગી સાવ
આકાર  વગરની.
- સૂરજ પરમાર :  (અમેરલી)

જિંદગી
સુખ- દુ:ખની  રમત છે જિંદગી
પલભરની  ગમ્મત  છે જિંદગી
મુક્ત મનની  બહાર છે જિંદગી
ભાવુક  હૈયાનો  હાટ છે જિંદગી
માનવને  પડકાર છે જિંદગી
તડકા-  છાયાનો  સંચાર છે જિંદગી
ફોગટ   જો ગુમાવાય છે જિંદગી
પાછળથી  પસ્તાય  છે જિંદગી
'લઘુગોવિંદ' શરમાળ છે જિંદગી
પ્રેમમાં પડે તો નખરાળ  છે જિંદગી.
-  લઘુગોવિંદ

ગઝલ
લાગે  છે  મને  
તારી  બીક લાગે છે   મને
કેવી  રીસ  લાગે છે મને
અલબત્ત  કેમ કરી સમજું?
થોડી  ફીટ લાગે છે મને
કાબિલ  નથી રોક  લગાવી
પ્યારી  ઠીક લાગે છે મને
વાચા હજીયે ગાળાગાળીની  
યાદે ચીડ લાગે છે મને
વાતે વાતે  ચકડોળ  ફરતી
ગાલે  ખીલ લાગે છે મને
રહીનાં   અંતરે  ઘર બની
ભરી નામીજ  લાગે  છે  મન....
-  હિતેશ  આર.  પટેલ  (સાવન)

ગઝલ
આંખોથી  ઝલકે કોઈ  
ખતાનો  ઈશારો છે,
માસૂમ  જાણે કેવી  સજાનો ઈશારો  છે,
આવારા   વાદળું  છે કે,  
ભીંજવશે તો જરૃર,
પાલવથી  ઢાંક તમનને,
ઘટાનો  ઈશારો  છે
જુલ્ફો  ઉડે છે ગાલ  ઉપર,  જાઉં જ  તરફ
જાણે  કંઈ  તરફથી  હવાનો  ઈશારો છે
પગલાની  ધીમી  ચાપથી  
કેવી સફર  ખુલી,
કે  રાહથી  જુદા જ થવાનો  ઈશારો છે,
લાગે  છે  કેવો દરિયો  કિનારે  શાંત પણ,
તૂફાનનો  લહેરમાં  છાનો   ઈશારો   છે,
વર્તી  શકે  છે  કોણ
''અમી'' ભેદ નજરોના
પાંપણથી  સાવ સાદો  
મજાનો  ઈશારો છે.    
-  કાજલ એન. રાઠોડ  ''અમી''  :  (નવા  થોરાળા  - રાજકોટ)

પ્રેમનગર
હું તો  ભૂલો  પડયો  છું પ્રેમનગરમાં
એના  રસ્તા છે  ઠેકાણા  વગરના...
તણાઈ  રહ્યો  છું  પ્રેમ પ્રવાહમાં
ડૂબતો  રહ્યો  છું દિલ દરિયામાં...
ખુલ્લી  આંખો  છો ખૂલ્લું  મેદાન  છે
અને  ભટક્યા  કરું  છું રેતીના રણમાં...
આ ગાફેલ  મનને  ખૂબ  મનાવ્યું
છતાં  ભટકી રહ્યું છે કોઈક દિલમાં...
લૈલા- મજનુનું  ઘર નથી  મળતું
હીર- રાંઝાનું  ઠેકાણું  નથી જડતું....
નથી  ભૂલાતા આ પ્રેમના કસબીઓ
જેની જોડ નથી મળતી  
આ જગતમાં....
કોને  કહું અને  ક્યાં જોઈને કહું.
કોઈ  રસ્તો  બતાવો  પ્રેમનગરમાં....
-  ભગુ ભાઈ  ભીમડા :  (હલદર-ભરુચ)

તું  તારી  યાદો
તું  અને તારી આ યાદો તોબા તોબા,
તું અને  તારી આ વાતો  તોબા તોબા.
સ્નેહ વરસાવે  દિવસ ને રાત  કાયમ
તું  અને  તારી આ આંખો તોબા તોબા.
ચાંદ  સિતારા  પહેરો  જ્યાં ભરે તે,
તું  અને  આ રાતો તોબા તોબા.
''સખી'' દર્શિતા  બાબુભાઈ   શાહ  :  (અમદાવાદ)

સુખનું  શમણું....
મને  મળ્યું  છે, પ્રિયા!  સુખનું  શમણું,
જાણે પૂનમની  રાતનું,
મધમીઠું, ચાંદરણું.
શમણાની  વાતમાં એક, ગાય છે ઝરણું,
સ્નેહના દરબારમાં  બસ,
નયન દ્વારનું  શરણું.
ભોળુડા  માનવીની સુખપ્રેમનું  છે ગાણું
આવો ગોરાંદે!  વચનનું  અર્પુ નજરાણું
શમણામાં   દેખ્યું  મેં,
ગોકુળ ગામનું ગોદરું,
લીલા-પીળા ગવનમાં,  
જાણે   સ્મતિ ઉતર્યું  સોંસરું
ક્યારે   આવે  વચન  પ્રમાણે,
સાંજે ઝાલર ટાણું,
મધુરા  પવનની, લહેરખીઓમાં
ગાઈએ  ગાણું.
મોરપીંછના  નામે જોયું,  
શ્યામનું  સરનામું
અધિર હૈયાનું લાગે,
 ગોપીજનને  સ્નેહ ટાણું
મને  મળ્યું  છે પ્રિય!  સુખનું  મધુર શમણું
જાણે પૂનમની  રાતનું મધમીઠું  ચાંદરણું
શમણાની વાટમાં, વહેલેરી
 આવે સજની
બસ મિલનની  મધુરપ,
માણીએ વેળા  થાય રજની
સુખનું  છે શમણું  ,
લાગે  છે જાણે પ્રેમ ઝરણું....
- રોહિત કુમાર  ભાનુપ્રસાદ  જોશી : (ખંભાત)

'તાજ નહીં  યાદ' મહલ
ચાહતની  આ દુનિયામાં  
નામ અમર  કરી દીધું
પ્રેમનગરની  આ દુનિયામાં  
વાટે વાટે   જીવન અર્પી દીધું....
તાજમહેલની  દિવાલોમાં  
યાદ  પીછુ ં   સરકાવી દીધું.
નયનની   આ  સુની  અટારીમાં  
 વિરહ અશ્રુ  ટપકાવી  દીધું.
મિલનની  આ મધુર  વેળામાં  
મૃગજળ પીવડાવી  દીધું.
ચાહતની  આ દુનિયામાં  
નામ અમર કરી દીધું...
સ્મૃતિ  વનની  ગ્રામ્ય ઘટામાં  
પરિમલ પ્રસરાવી  દીધી.
પ્રેમનગરની   વાટે વાટે  
જીવન અર્પી  દીધું...
જુદાઈની   આ હૈયા  યારીમાં   
અક્ષર  કંડારી દીધાં....
સજની  તારા સંભારણામાં
 મેં  શમણામાં
દ્વાર  ખોલી દીધાં...
અઢી અક્ષરના  
આ ચોમાસામાં  હૈયા ભીંજાવી  દીધા...
હૈયામાં  હામ ભરી આવો ને વ્હાલા....
કલરવ  સંભળાવી દીધાં....
-  રોહિત કુમાર ભાનુપ્રસાદ જોષી  : (ધારિયા વાડ... ખંભાત)

કરીએ  પ્રીત અનોખી
 કરીએ  પ્રીત  અનોખી કે
 સાંજપણ  શરમાય
હું  હોઉં  સૂરજ  સામે ને
 પડછાયામાં તું દેખાય
કરીએ  પ્રીત  અનોખી કે
 બગીચો  પણ શરમાય
હું  હોઉં  ગુલાબ ને સુગંધમાં  તુ   ઢોળાય
કરીએ  પ્રીત  અનોખી  
કે આકાશ પણ શરમાય
હું હોઉં ચાંદ નેચાંદની થૈ તુ ઢોળાય
કરીએ  પ્રીત અનોખી   
કે  સવારપણ શરમાય
હું  હોઉં  ઓશબૂંદને  
હરસૌંદર્ય  તુ ઢોળાય
કરીએ  પ્રીત અનોખી
 કે કલમ પણ શરમાય
હું  હોઉં  અક્ષરને તુ નવલકથા થૈ વંચાય
કરીએ  પ્રીત એવી
કે ચાતક પણ  શરમાય
લાગે  પ્રેમની પ્યાસને
 રાહ માત્ર ત્હારી  જોવાય
કરીએ  પ્રીત એવી કે
સારસ યુગલ પણ શરમાય
યાદ કરું ત્હને ને સર્વત્ર તું  જ  દેખાય
કરીએ  પ્રીત  એવી  કે
સાગર પણ શરમાય
કિનારો  થઉં  હું ને
લહર થઈ તું અથડાય.
'મીત'  -  (સુરત)
 

Post Comments