Go Social with Facebook Close

Our Social Reader lets you keep track of your favorite Gujarat Samachar content (text, photos & videos) on your Facebook Timeline, and discover new content with friends.

Gujarat Samachar

Facebook

Go Social with Facebook Close

Our Social Reader lets you keep track of your favorite Gujarat Samachar content (text, photos & videos) on your Facebook Timeline, and discover new content with friends.

Gujarat Samachar

Facebook

Enable Social Reading
No, Thanks

૧૯૬૪માં મિલમજૂરનાં બાળકો માટે શાળા શરૃ કરી આજે ૯૦ વર્ષે પણ શાળાનું સંચાલન કરે છે

કથળી રહેલાં શિક્ષણ અંગે ચિંતાતુર શિક્ષકનો જીવ એટલે નારાયણભાઇ પટેલ

આજથી સો વર્ષ પહેલાં સામાન્ય પરિવારોમાં શિક્ષણને પ્રાધાન્ય આપવામાં આવતું નહોતું. એ વખતે ખેતી પર ઘર નભતું. દરેક ઘરમાં ભાઇભાંડુઓની સંખ્યા વધારે હતી. તેથી સંતાનો ગુજરાત ચલાવવા પિતા સાથે ખેતરમાં જોતરાઇ જતાં હતાં.

સાત ભાઇ અને ત્રણ બહેનો ધરાવતો એક પટેલ પરિવાર મહેસાણા પાસેના બોરુ ગામમાં રહેતો હતો. પિતા ખેતીકામ કરતાં હોવાથી દીકરાઓ તેમને મદદ કરાવે એ સ્વાભાવિક હતું પરંતુ અહીં ચિત્ર થોડું જુદું હતું.

આ પરિવારમાં મા મક્કમ હતી. તેણે નક્કી કર્યું હતું કે 'ગમે તે થાય હું મારા બાળકોને ભણાવીશ. એ માટે મારા દાગીના વેંચી દેવા પડે તો પણ વેંચી દઇશ. તે હંમેશો બાળકોને ભણવા માટે પ્રેરતી. પરિણામે તેમના દીકરા નારાયણભાઇ ભણતર તરફ ધ્યાન આપવા લાગ્યા. તેઓ ભણવામાં હોશિયાર હતાં તેથી હંમેશાં પહેલો નંબર જ લાવતા.

તેમને ભણવાની એવી તે લગની લાગી હતી કે ૧૮ વર્ષે લગ્ન થઇ ગયા હોવા છતાં સંસાર ન માંડયો અને પત્નીને સમજાવ્યું કે, 'આપણે પતિ-પત્ની ખરાં પરંતુ હું જ્યાં સુધી ગ્રેજ્યુએટ ન થઇ જાઉં ત્યાં સુધી આપણે ગ્રહસ્થ જીવનની શરૃઆત નહીં કરીએ.' પત્ની પણ સમજુ નીકળી.. નારાયણભાઇ કહે છે કે,'હું ગ્રેજ્યુએશ કરવા પત્ની સાથે અમદાવાદ આવીને વસ્યો. મારા ભાઇઓને પણ અહીં ભણવા લઇ આવ્યો. તેઓ પણ માતાની ઇચ્છાને પૂરી કરવા અભ્યાસમાં ધ્યાન પરોવતા. અમારો ખર્ચ કાઢવા ટયુશન શરૃ કરવાની સાથે  સ્કૂલમાં શિક્ષક બની ગયો.'

૧૯૬૪માં અમદાવાદમાં મીલો ધમધમતી હતી. અસારવામાં મીલ મજૂરો વસતા હતાં. તેમના સંતાનો ભણશે તો તેમની સ્થિતિ સુધરશે એવું વિચારીને નારાયણભાઇએ ત્યાં સ્કૂલ શરૃ કરવાનું વિચાર્યું. સ્કૂલ નવી બાંધી શકાય એટલાં રૃપિયા તો તેમની પાસે હતા નહીં તેથી ભાડાના મકાનમાં સ્કૂલ શરૃ કરી.

તેઓ કહે છે કે, 'સમાજને કંઇ આપવાના હેતુથી સ્કૂલની ફી સાવ સામાન્ય રાખી. શિક્ષણને ઉદ્યોગ બનાવી દેવામાં આવ્યો છે, જેમાં ગરીબ અને મધ્યમ વર્ગને પીસવાનો વારો આવે છે. બાળકોને ઉત્તમ શિક્ષણ મળી રહે એ માટે અમે અમારી શાળામાં શિક્ષકો પાસે કે વિદ્યાર્થી પાસે કોઇ પણ પ્રકારનું ડોનેશન લેતા નથી.'

નિખાલસ એવા નેવું વર્ષેના નારાયણભાઇને નખમાં પણ રોગ નથી. તેઓ નિયમિત સ્કૂલમાં હાજરી આપે છે. સવારે ધ્યાન કરે છે. પોતાના ગામના વિદ્યાર્થીઓ અભ્યાસથી વંચિત રહી ન જાય એ માટે માતાના નામની સ્કૂલ શરૃ કરી છે.

Post Comments