Go Social with Facebook Close

Our Social Reader lets you keep track of your favorite Gujarat Samachar content (text, photos & videos) on your Facebook Timeline, and discover new content with friends.

Gujarat Samachar

Facebook

Go Social with Facebook Close

Our Social Reader lets you keep track of your favorite Gujarat Samachar content (text, photos & videos) on your Facebook Timeline, and discover new content with friends.

Gujarat Samachar

Facebook

Enable Social Reading
No, Thanks

દેશ 'ઓસ્કાર'થી વંચિત રહી ગયો એ માટે અમુક પરિબળો જવાબદાર: અમોલ પાલેકર

ઓસ્કાર એવોર્ડની જાહેરાત ઢૂંકડી છે. આ વાર્ષિક ઈવેન્ટ છે અને દર વર્ષે આ એવોર્ડની જાહેરાતનો સમય નજીક આવે એમ દેશનું મિડિયા જોરશોરથી એની ચર્ચા કરવા માંડે છે.

શા માટે ભારતની એક પણ ફિલ્મ આ પુરસ્કારથી નવાજવામાં નથી આવી એની લાંબી લાંબી ચર્ચા થાય છે. પરંતુ એક વાર એવોર્ડની જાહેરાત થઈ જાય કે બે-ચાર દિવસમાં બધો ઘોંઘાટ શમી જાય છે. જોકે સર્જક અમોલ પાલેકરને આ બધી ચર્ચાઓ નિરર્થક લાગે છે.

અમોલ કહે છે કે શા માટે દેશના લોકો આ પ્રકારના એવોર્ડ પ્રત્યે અભિભૂત છે એ એને નથી સમજાતું. એ માને છે કે ભારતીય સિનેમાથી ગુણવત્તાની ચકાસણી આ પ્રકારના એવોર્ડ દ્વારા ન થવી જોઈએ. ભારતમાં એવી પધ્ધતિનો વિકાસ થવો જોઈએ જેથી આપણે આપણી ફિલ્મોનું મૂલ્યાંકન પોતે કરી શકીએ. એ કહે છે કે ઓસ્કારમાં ફોરેન લેંગ્વેજને કુલ ૬૭ એવોર્ડ અપાયા હતા.

એમાંથી ૫૬ યુરોપના દેશોને ફાળે ગયા હતા. ઓસ્કારમાં દક્ષિણ એશિયાના દેશો પ્રત્યે ઓરમાયુ વર્તન થાય છે એવું અમોલ દ્રઢપણે માને છે. એનું નિરીક્ષણ છે કે માત્ર ઈરાનની ફિલ્મોને ઓસ્કારમાં સારું એવું માન મળે છે. એને આશા છે કે આ વર્ષે ન્યૂટન દ્વારા દેશનું નામ રોશન થશે.

હાલમાં નેશનલ એવોર્ડ માટે દેશમાં માત્ર એક ફિલ્મની પસંદગી થાય છે એ ખોટું છે એવું અમોલનું માનવું છે. એ કહે છે કે ભારત વિશાળ દેશ છે પચરંગી સંસ્કૃતિ ધરાવે છે. આ સંજોગોમાં આટલું વૈવિધ્ય ધરાવતા દેશમાં માત્ર એક ફિલ્મની પસંદગી કરવી યોગ્ય નથી. એનું માનવું છે કે આનાથી પ્રાંતિય ભાષાઓને અન્યાય થાય છે. એનું માનવું છે કે ઓસ્કારમાં એન્ટ્રી માટે દેશમાંથી ત્રણ-ચાર ફિલ્મે સત્તાવાર રીતે પાઠવવામાં આવી જોઈએ.

અમોલનું માનવું છે કે ભારત ઓસ્કારમાં ઝળકી શકે એવી ફિલ્મ નથી બનાવી શકતો એનું એક કારણ આર્થિક ખેંચ છે. આ ઉપરાંત ઓસ્કારમાં જે લોબીંગ જરૃરી છે એ પણ અણધડ રીતે થાય છે. એનું માનવું છે કે અમેરિકન સર્જકો જે રીતે વ્યવસાયિક અભિગમ રાખીને લોબીંગ કરે છે એવું જો આપણે કરી શકીએ તો એના સારા પરિણામો મળી શકે.

એની ફિલ્મ 'પહેલી'નું જ્યારે ઓસ્કાર માટે નોમીનેશન થયું હતું ત્યારે એ આ ફિલ્મનો દિગ્દર્શક હોવા છતાં એને લોબીંગની પ્રક્રિયામાંથી સાવ બાકાત રાખવામાં આવ્યો હતો. એનું માનવું છે કે દેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી ફિલ્મની પસંદગી જે જ્યુરીના સભ્યો કહે છે એ પણ ઘણી વખત યોગ્ય નથી હોતા. જ્યુરીના સભ્ય તરીકે પસંદગી થાય એ પ્રક્રિયામાં પણ ભ્રષ્ટાચાર અને સગાવાદ ચાલે છે.

જ્યુરીના તમામ સભ્યને અંગ્રેજીની આવડત હોવી ફરજીયાત છે એમ અમોલનું માનવું છે. એનું એમ પણ કહેવું છે કે જ્યુરીના તમામ સભ્યની પસંદગી લાયકાતને આધારે થવી જરૃરી છે. એને અનુભવ છે કે વિશ્વ સિનેમાનું બિલકુલ જ્ઞાાન ન હોય એવી વ્યક્તિઓ પણ જ્યુરી બની બેઠી છે. આ સંજોગોમાં ભારતનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી સત્તાવાર ઓસ્કાર એન્ટ્રી તરીકે યોગ્ય પસંદગી થાય એ શક્ય નથી.

હજી ઓસ્કારથી દેશ વંચિત રહ્યો છે અને આ ઉણપ 'ન્યૂટન'થી પૂરી થઈ જશે એવી એને આશા છે.

ભારતે ઓસ્કારમાં પહેલી સત્તાવાર એન્ટ્રી ૧૯૫૭ માં કરી હતી જ્યારે 'મધર ઈન્ડિયા'ને નામાંકિત કરવામાં આવી હતી. ત્યાર બાદ ૧૯૮૮ માં મીરા નાયરની 'સલામ બોમ્બે' ને પાઠવવામાં આવી હતી. પહેલી નોન-હિન્દી ફિલ્મ તરીકે ૧૯૫૯ માં સત્યજીત રેની બંગાળી 'અપૂર સંસાર' હતી. આ ઉપરાંત ૨૦૦૪ માં સંદીપ સાવંતની 'શ્વાસ', ૨૦૦૯ માં પરેશ મોકાનીની 'હરીશચંદ્રાની ફેક્ટરી' અને ૨૦૧૪માં કોર્ટ ઓસ્કારમાં પહોંચી હતી.
 


For more update please like on Facebook and follow us on twitter

http://bit.ly/Gujaratsamachar

https://twitter.com/gujratsamachar

 

Post Comments